ទន្លេសាបគឺជាតំបន់ដីសើមទឹកសាប ដែលមានសារៈសំខាន់ជាងគេក្នុងភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍ គ្របដណ្ដប់លើផ្ទៃដី២៥០.០០០ - ៣០០.០០០ហ.ត ក្នុងរដូវក្ដៅ និងមានវិសាលភាពធំជាង ៥-៦ដង ក្នុងរដូវវស្សា។ ប្រព័ន្ឋតំបន់ដីសើមនេះគឺជាប្រភពផ្គត់ផ្គង់ជលផលទឹកសាបមួយក្នុងពិភពលោក ហើយប្រព័ន្ឋអេកូឡូស៊ីនេះមានសារៈសំខាន់ជួយដល់ប្រភេទជីវចំរុះផ្សេងៗជាច្រើនទៀតក្នុងពិភពលោក។ ទោះបីជាបឹងនេះជួយទ្រទ្រង់ ដល់ចំនួនជីវចំរុះ និងប្រជាជនជាច្រើនក្ដី ក៏ការកើតឡើងនូវសម្ពាធ និងការគំរាមកំហែងជាច្រើន នៅកើតមានក្នុងបឹងទន្លេសាបនេះដែរ។
ជីវចំរុះនៅបឹងទន្លេសាប ជួយទ្រទ្រង់ដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនប្រមាណជាមួយភាគបួន នៃចំនួនប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងខេត្ដទាំង ៥ ជុំវិញបឹងនេះ (ប្រហែល ២,៩លាននាក់) និង ផ្គត់ផ្គង់ជីវជាតិប្រូតេអ៊ីនដល់ប្រជាជនកម្ពុជារហូត ៧០%នៃជីវជាតិនេះសរុប។ បឹងនេះជាប្រភពជំរក សំរាប់ផ្ដល់ជាចំណីដល់មច្ឆា ជាកន្លែងត្រីពង និង បង្កកំណើត ហើយដែលបន្ទាប់មកធ្វើដំណើរទៅកាន់ទន្លេមេគង្គ នឹងស្ទឹង ឬ ព្រែកនានា ហើយក៏ជាអាងស្ដុកទឹកសំរាប់រដូវប្រាំង និងសំរាប់បន្សាបទឹកប្រៃ ដែលហូរចូលមក និង ជួយដល់ការអភិរក្សព្រៃកោងកាង នៅតំបន់ដីសណ្ដមេគង្គផងដែរ។ ដូច្នេះវាគឺជាចំណុចជាទីចាប់អារម្មណ៍ផ្នែកបរិស្ថានយ៉ាងសំខាន់ក្នុងពិភពលោក។
ការគំរាមកំហែងជារួមមាន ការធ្វើអាជីវកម្មជលផល និងធនធានសត្វព្រៃហួសកំរិត ការចាប់ដីក្នុងរដូវប្រាំង និងការកាប់ព្រៃលិចទឹក ដែលនាំឆ្ពោះដល់កំណើនភាពក្រីក្រកាន់តែធ្ងន់ធ្ងឡើងៗ និងដែលបំផ្លាញដល់គ្រោះបរិស្ថាន។ នៅតាមខេត្ដជុំវិញទន្លេសាប មានប្រជាជនប្រហែលជា ៣៨% ដែលរស់នៅក្រោមបន្ទាត់ក្រីក្រ និង ជាចំនួនដែលក្រីក្រជាងគេបំផុតក្នុងប្រទេស។
|
